Ciao Klaas

Zo, Klaas is weer naar huis en dat werd hoog tijd! Heb ieder jaar opnieuw een soort haat-liefde verhouding met die man. Het is werkelijk het heerlijkste kinderfeest dat er is, maar rond 6 december (of eigenlijk al rond 30 november) kan ik die man niet meer luchten of zien. Mijn kinderen doen ieder jaar opnieuw een poging om acute diabetes op te lopen door de overdaad aan pepernoten en ander snoepgoed. De tandarts verheugt zich alweer op de wintersportvakantie die binnenkort ingepland kan worden want er moeten weer heel wat Nollen-kiesjes gevuld worden vrees ik.
En om dan nog maar te zwijgen van de verwijten die Sinterklaas gemaakt worden doordat hij de verlanglijstjes niet goed gelezen heeft...(fonetisch vertalen is een vak apart). Maar het was weer een groot succes en iedereen was helemaal gelukkig met de opbrengst...! (We kunnen er een heel idyllisch verhaal van maken, maar dat is toch uiteindelijk waar het om draait!).

Morgen weer spannende dag voor de boeg. In de ochtend de Pet/Ct scan en hopelijk in de loop van de dag de uitslag. Ik krijg t koud als ik eraan denk. Maar ik voel me goed en fit en ben vol vertrouwen. Mochten jullie een kaarsje voorhanden hebben....heel graag!

x Astrid