Te koop

Mocht je nog niet zitten, pak dan even een stoel voor het lezen van deze post..
Per eind deze week staat namelijk ons huis te koop! In het kader van alles staat hier toch op z'n kop leek ons dit na Iep de meest logische vervolg stap. Iep groeit namelijk harder dan gepland en is bij deze de meest dure gooische hond aller tijden aan het worden. We hebben afgelopen week een huis gekocht hier in de buurt. Een mooie, heftige en emotionele beslissing die enorm goed voelt.

Iep heeft inmiddels zijn eerste "socialisatie-weekje" achter de rug. Vandaag is hij op bezoek geweest in klas 3B van de Godelindeschool en daar is hij nog steeds van aan het bijkomen. Fem heeft Iep apetrots aan haar klas voorgesteld en ik ben dan zo verschrikkelijk trots op haar hoe ze zonder schroom aan al haar klasgenootjes vertelt over haar hondje!
Fien heeft Iep deze week het concept van de trap uitgelegd...nadat hij haar slof had afgepakt/aangevroten dreigde Fientje met de trap, telde daarna keurig tot drie en ja, hoor, daar ging Iep naar de onderste tree.. (mijn eigen kleine "clinic clown"!)
Christiaan had van iemand gehoord dat labradors gek op water zijn en heeft dat meteen even uitgeprobeerd met 10 liter water over het hoofd van baby Iep....zich rot geschrokken en vooral zeiknat vluchtte hij terug het huis in..heerlijk hoor!

Vorige week belde de chirurg uit het AVL om te vertellen dat alles met de operatie radicaal verwijderd is (volledig verwijderd en schone snijranden). Heel goed nieuws dus. Ook alle scans ingepland, PET-scan in AVL op dinsdag 8 juni en MRI-scan in Tilburg op woensdag 9 juni. Het komt dan opeens weer heel dichtbij, die vervelende werkelijkheid. Moest voor alles weer even een plek vinden en dat viel opeens niet mee. Misschien door de relatieve rust dat ik nu meer ontspannen ben en daardoor minder gewapend tegen al het geweld.

Maar ik sta weer rechtop, we gaan er nog steeds helemaal voor! En zoals iemand mooi zei: "boek dicht, streep eronder en op naar de toekomst!". Nou, here we come!

x Astrid

Iep has landed

Op dit moment zit ik op de bank en aan mijn voeten ligt een chocolade bruine "Page-hond"... Iep has landed! Precies 7 weken oud is hij vandaag en het is echt nog een baby. Na 10 minuten spelen ligt hij alweer te slapen, dit tot grote teleurstelling van zijn nieuwe fans.
Gisteravond toch nog even snel in de aanbevolen literatuur gedoken en heel even bekroop mij het gevoel " waarom ook alweer geen goudvis...". Maar het is al te laat, ben volledig smoorverliefd geworden de afgelopen paar uur. (Daarbij heb ik ooit een weekend 2 goudvissen te logeren gehad en die hebben dat niet overleefd..).

Daan is de komende 4 maanden lekker thuis (onbetaald verlof). Wat een groot kado dat dat mogelijk is. Dus wij gaan dubbel genieten van alles!

En zoals een lief vriendinnetje van mij mooi schreef:" Geluk bestaat uit 3 dingen: iets om van te houden, iets om te doen en iets om op te hopen." Ik heb verschrikkelijk veel geluk!

x Astrid

Miscellaneous

Vanmiddag het slot van de balkondeuren laten vervangen a 75 euro...dat is dus geen zakgeld tot 2020.

Gister naar de dierenwinkel geweest om de eerste aankopen voor onze Iep te doen. Ik had veel vragen en de eigenaar gaf op mijn eerste twee vragen heel vriendelijk en geduldig antwoord. Toen ik mijn derde vraag stelde zei hij niets meer, liep hoofdschuddend naar zijn boekenkast en overhandigde mij een boek hoe je fatsoenlijk voor te bereiden op een pup.... Heb tot maandag om dit goed te maken, want dan mogen we hem halen!

Woensdag hadden de kids een studiedag en om 8:15 uur had ik al pijn in mijn keel van het ingrijpen. Ze waren elkaar echt volledig tot moes aan het slaan beneden. Nadat ik gedreigd had niet meer naar het pretpark te gaan (onpedagogisch, maar altijd effectief) keerde per direct het tij. Een paar minuten later zaten de kindjes alle 3 braaf te kleuren aan de eettafel. Zegt Fem tegen Christiaan net op het moment dat er een vriendinnetje van mij binnenkomt:" Chris, mag ik alsjeblieft de blauwe stift van jou of ben je nog niet klaar, dan wacht ik wel even hoor, dat vind ik helemaal niet erg!" Ik kon natuurlijk alleen maar bevestigen dat onze kinderen altijd zo leuk met elkaar omgaan!

S'avonds zitten we met z'n allen te eten en Fientje spuugt haar eten terug in haar bord. Vervolgens staat ze op, draait zich om naar mij met een grote grijns en zegt:" mama, ik ga maar alvast even op de trap zitten..!"

x Astrid

Sleuteldief

Een niet nader te noemen persoon binnen dit gezin heeft een nieuwe hobby: sleutels. Een vreselijke hobby, want wij hebben inmiddels een kledingkast die niet meer opengaat, balkondeuren waar de sleutel van kwijt is, een fiets die definitief op slot staat en de loper van alle ramen is ook zoek. Kortom alleen de voordeur doet het nog en heb de autosleutel maar preventief aan mijn bovenbeen getaped. Het huis is inmiddels helemaal overhoop gehaald en de sleutels zijn echt zoek.
Het begon een paar weken geleden toen deze persoon in kwestie met 3 fietssleutels uit school kwam terwijl ze zelf niet op de fiets was. (Ja, wij gaan heel onverantwoord met de auto naar school). We zijn heel pedagogisch samen met haar naar de sleutelmaker gegaan en daar heeft ze een paar oude sleutels gekregen zodat ze noooooit meer sleutels van anderen mee zou nemen. Een illusie; dus mochten de Nollen-kinderen straks niet meer op school verschijnen dan weten jullie waar het aan ligt; geen vervoersmiddel meer beschikbaar danwel opgesloten in eigen huis!

x Astrid

Iep

Even een kleine update van onze nieuwe chocolade huisgenoot Iep! Het was gister weer een feestje om naar al die pupjes te gaan kijken. De chaos was wel compleet met 8 pups op het grasveld en 3 totaal overenthousiaste kids. Fientje was erg teleurgesteld toen ze hoorde dat ze Iep met broertje, zusje, papa & mama moet gaan delen:" waarom krijgen we niet allemaal een eigen hond??". (Misschien toch licht vertekend beeld van de werkelijkheid aan t ontwikkelen in dit oord?)

Hier wat foto's van onze nieuwe vriend.





Volgende week mogen we Iep komen halen!

x Astrid

God

Laatst vroeg iemand mij of ik nog steeds in God geloof, want welke God laat zoiets nou gebeuren? Die vraag had ik mezelf inmiddels ook gesteld. En ja, ik geloof nog steeds in God. Ik geloof namelijk niet dat God bepaalt wie er gezond zijn en wie er ziek worden, wie er herstellen en wie er dood gaan. Ik geloof meer in God als een filosofie, een levensinspiratie, een positief voorbeeld. Ik vind het een bron van inspiratie en mooie uitdaging om van het mooie in een ander en in het leven uit te gaan en een partijtje goed vloeken op z'n tijd is ook een bijdrage die ik onder deze noemer schaar.

De rollercoaster in ons hoofd gaat door, al kunnen we bij tijd en wijlen goed afstand nemen van alle onzekerheden. Ik heb zoveel vertrouwen in de artsen en onszelf, we gaan dit hoe dan ook onder controle houden, ik heb veel te veel zin in het leven!

Op 9 juni staat de volgende MRI-scan (van het hoofd) gepland in Tilburg en eind mei de PET/CT scan in het AVL. Over 2 weken hebben we een belafspraak om de operatie te evalueren en krijgen we de pathalogie uitslagen van de verwijderde plekken. Maar ik ga er gemakshalve maar vanuit dat het allemaal uitzaaiingen waren (dat kunnen ze pas met 100% zekerheid zeggen na pathologie onderzoek).

Morgen gaan we met de kindjes naar Iep kijken..ben ernstig benieuwd naar onze nieuwe huisgenoot!

x Astrid

Kriebelbeestjes

Na een heerlijke Pasen in Italie was het ook weer fijn om de kids vanmorgen om 8:30 uur over te dragen op school. (Als het regent is er nl niets heerlijkers dan je overtollige energie te botvieren op je broertje of zusje..en het heeft 2 dagen geregend.. ). Ware het niet dat 2 van de 3 kabouters om 9:05 uur alweer thuis op de bank zaten....met LUIZEN!!! AAAAHHHHH! Wat een ellende!

Voor de mensen zonder kinderen of voor de mensen die de herinnering van vroeger verdrukt hebben een kleine opsomming van wat er dan allemaal moet gebeuren: ten eerste moeten beide kids met luizenshampoo gewassen worden (en dat was hard onderhandelen met Fien). Daarna moeten ze met een luizenkam (soort martelkam) gekamd worden, en dit de komende 2 weken 2x per dag. En dan...dan begint de echte pret: het hele huis moet worden gewassen op 60 graden! Beddengoed, jassen, knuffels (en dat zijn er heel veel), bankhoezen, autostoelen, handdoeken etc. De vriezer zit nu vol met jassen die niet op 60 graden gewassen kunnen worden! Gelukkig was tante Lies hier vandaag en die heeft zo enorm geholpen (thanks darling!) Even voor de goede orde: iedereen is weer luisvrij!

x Astrid

Salute!

Het was licht gekkenwerk om 20 uur na ontslag uit het ziekenhuis met de nodige vertraging af te reizen naar Italie. Maar, no guts, no glory en glory it is hier! Doen hier niets anders dan veel te veel en veel te lekker eten en spelletjes spelen (met gevaar voor eigen leven want papa krijgt regelmatig het "mens erger je niet" bord naar z'n hoofd geslingerd en nee, dat hebben ze niet van mij!!).

Ik voel me iedere dag beter. Kan mijn arm nog maar weinig bewegen, maar de overige plekjes voel ik nauwelijks.
Nog een wijze uitspraak van Boeddha, hij doet niet aan Pasen, maar wel aan vandaag:
Het geheim van een gezonde geest en een gezond lichaam is niet treuren over wat voorbij is, je geen zorgen maken over de dag van morgen, maar in alle wijsheid, eerlijkheid en heerlijkheid het nu te beleven.

Ik zeg salute!

x Astrid

Op naar Italie

Gister rond de lunch waren we weer thuis. Voel me wat gehavend (snee in mijn bil, heup, arm en hals), maar heel fit. Nu koffers aan het pakken en gaan zo lekker vertrekken, wat een feest! En wat een cadeau dat alle foute plekjes weg zijn. Dat geeft even wat ruimte in je hoofd. Met die ruimte komt ook af en toe de kwetsbaarheid naar boven. De kwestbaarheid van de rust die we nu hebben. Ik vind het soms moeilijk om te accepteren dat ik geen idee heb of ik er volgend jaar pasen nog bij mag zijn.

He, wat klinkt dat depressief, natuurlijk ben ik er volgend jaar pasen nog bij! Daarbij zou de familie de Heer met een groot paaseieren overschot zitten als deze paashaas er niet meer is om die eieren te zoeken! (Ja, Val, ik ben nog steeds beter in zoeken dan jij!!)

Wij gaan vertrekken naar het land van de latte's, pesto's en vino rosso's!

Zalig pasen!
x Astrid