One down

De eerste shift van het "gouden gif" zit erin; let the healing begin!
Uiteindelijk is het mee gevallen, iedereen is er enorm vriendelijk en behulpzaam en na 2 uur zaten we alweer in de auto terug naar huis. Buiten een pijnlijke infuusarm (het medicijn veroorzaakt vaatkramp) en een grieperig gevoel gister is er niets aan de hand. Daarbij voel ik me vandaag alweer een stukje beter. Het voelt voornamelijk heel surrealistisch om daar nu zelf te liggen aan een chemisch infuus, dat grote angstbeeld wat je toch altijd hebt gehad als je hoorde dat een ander dit moest ondergaan. De praktijk is veel minder angstig gelukkig en het doel zaligmakend!

Fientje komt net beteuterd naar boven en vertelt me dat "iemand" Iep in z'n oor heeft gebeten....(wat heb ik toch rare kinderen!) Ik vraag haar of ze weet wie dat heeft gedaan. Dat wist ze niet, Iep had haar alleen vertelt dat hij was gebeten in z'n oor...(toen wist ik genoeg). Ik heb Fientje verzocht om de "dader" te vertellen dat er niet meer in de oren van Iep gebeten mag worden! Vervolgens loopt ze weer weg en zegt:" ik ga Iep t goede nieuws vertellen mama!"

x Astrid