Spijkers met koppen

Vandaag een dag vol goede dingen. Ten eerste werden we vanochtend al gebeld dat de bestraling a.s. dinsdag plaats gaat vinden. Daar houd ik van; niet lullen maar poetsen! (Sorry mam, excuses le mot!)

Verder hebben we in goed overleg besloten dat de arts in de Daniel den Hoed kliniek (kankercentrum Erasmus Rotterdam)ons behandelend arts is vanaf nu. Door met 2 ziekenhuizen te werken loop je het risico dat behandelingen of opdrachten tussen de wal en het schip terecht komen. Deze arts is de absolute autoriteit op het gebied van melanomen met metastasen binnen Europa. We hebben nu een top team dat ons gaat begeleiden en dat sterkt het vertrouwen enorm! Overigens niets dan lof voor het AVL en de artsen daar.

Daan heeft vandaag alle weefsels en biopten uit TerGooi en het AVL opgehaald en persoonlijk naar het laboratorium in het Erasmus gebracht. Zodoende kan er vandaag gestart worden met weefsel testen om te kijken voor welke clinical trials in in aanmerking kom.

Als ik terug kijk op de afgelopen 4 dagen dan besef ik me dat het derde plekje in mijn hoofd ons op een rare manier een aantal hele goede dingen heeft gebracht. Ten eerste dat we met een radiotherapeut werken die enorm veel ervaring heeft met hersenmetastasen en hij is daarbij een oud-collega van ons behandelend arts uit de D. den Hoed. (Dat maakt communiceren altijd makkelijker.) En, door alle tumult, werd het duidelijk dat het van groot belang is dat iedereen weet bij wie de regie ligt. En die ligt nu bij de juiste persoon.

Ik besef me dat de weg naar beter worden vaker door dit soort hobbels zal worden gekruisd. Negatief, maar zeker ook positief. Het eindresultaat is dat ik weer helemaal beter zal zijn, en op dat einddoel moeten we ons tijdens de "bumpy trip" constant blijven focussen.

Ik geloof zo enorm in de toekomst, geen gezonde cel in mijn lijf twijfelt aan het bestaan van die toekomst. En het doet verschrikkelijk goed dat het team wat ons begeleidt dat vertrouwen deelt.

Zo, en dan nu een groot glas rode wijn!

x Astrid