Orde op zaken

Heel af en toe is er een klein besef-momentje en dan grijpt er een hele grote hand recht naar mijn keel. Heel even maar, want dat soort momenten remmen af, vertragen en dat kunnen we ons nu niet permitteren. Je geest zit ook zo in elkaar, die blokt, zodat je prioriteiten kunt stellen om letterlijk te overleven. Een interessant mechanisme, vooral ook omdat het zelfs een tweede keer weer even feilloos functioneert.
Dat is ook de reden dat ik mensen die het drama van dit verhaal enorm benadrukken als een soort 2e natuur omzeil. Niet uit onaardigheid, maar uit zelfbescherming. Drama en verdriet gaan op dit moment even niet samen met handelen en overleven, het leidt slechts af.

De eerste kuur zit erop, 5 stuks afgestreept. Toen Daan donderdag voor het eerst op de dagbehandeling kwam (afdeling waar alle chemokuren worden toegediend) werd hij opgehaald door de verpleegkundige die mijn hele Ipilimumab kuur heeft toegediend. In de ontvangstruimte kwam ze enthousiast op me aflopen en zei:"Nou, heb gewoon het verkeerde dossier gepakt!". Toen ze nog een blik op de naam wierp en Daan zag zitten trok ze helemaal wit weg. Dit was toch wel een klein diepte puntje in haar carrière..
De eerste week chemotherapie is eigenlijk een beetje tegengevallen. We hadden allebei verwacht dat de eerste kuur niet voor al te veel bijwerkingen zou zorgen. Maar Daan is behoorlijk ziek van alle medicijnen en ligt al de hele week in bed. Nu twee weken rust en bijtanken.

Tijdens zo'n periode ervaar je in één klap op wie je zonder mits en maren blind kunt terugvallen. Dat is pure rijkdom. Onvoorwaardelijke vriendschappen als deze zijn het die het leven kleuren, die zorgen ervoor dat zelfs in een periode als deze wij hardop kunnen blijven zeggen dat we ongelooflijke geluksvogels zijn.

We willen iedereen enorm bedanken voor het meedenken over een huisje in augustus, de reacties waren overweldigend, te lief! Hebben inmiddels iets gevonden voor die week.

Dit weekend voor het eerst in 12 dagen weer enige rust gehad. De kids allemaal uit logeren en spelen en daardoor even tijd om weer een beetje orde op zaken te stellen thuis en in ons hoofd. Dat geeft enig gevoel van controle terug aan de absurd chaotische twee weken die we achter de rug hebben. Alsof je na minuten lang meegezogen te zijn door een enorme draaikolk midden op zee plots weer boven komt. Weliswaar nog steeds midden op de oceaan, maar je kunt in elk geval weer ademen halen!

x Astrid