On a mission

Daan is sinds vrijdag thuis. Maandag wordt hij weer opgenomen en wordt er zeer waarschijnlijk gestart met de chemotherapie. Een 7 daagse opname waarvan 6 aaneengesloten dagen chemo. Dan twee weken rust met twee keer een dagopname en deze cyclus 3 maal. In totaal dus 9 weken.

Op de ct scan en thorax foto van afgelopen vrijdag zijn geen uitzaaiingen gevonden (behalve die ene lymfeklier in zijn buikholte die reeds bekend was). De uitslag is nog niet officieel, dus morgen krijgen we dat hopelijk bevestigd. Daan's linkernier heeft door de stuwing een tik gehad en moet zich dit weekend herstellen, want de chemotherapie is anders een extra (risico 'te grote') aanslag op zijn nier. Er is een alternatieve chemotherapie die de nieren aanzienlijk minder belast, maar we gaan natuurlijk voor het meest giftige goedje!
Morgen krijgen we de definitieve diagnose (pathologie was nog niet binnen vrijdag), maar alles wijst op een seminoom, vorm van kiemcelkanker.

Deze vorm van kanker is bijzonder goed te genezen, daar laat geen van de oncologen enige twijfel over bestaan (kennen de 'wat terughoudendere' blik). We houden de focus hierop, moeten ons nu heel goed blijven concentreren op het eindresultaat. Zijn en voelen ons niet zielig; we're on a mission and failure is not an option.

Nu alles in hoge snelheid aan het regelen voor de komende 9 weken. Vooruit plannen is lastig, want zo'n week als vorige week kan je alleen maar behappen door steeds maximaal 1 uur vooruit te denken en dat bijt het maken van een functionele lange termijn planning. Gister is hier een legertje vrienden neergestreken en de grote lijnen van de planning tot half september ligt er.
Ondertussen heb ik met de tondeuse Daan een nieuwe coup aangemeten, op een paar kleine happen in het haardek na (gebruiksaanwijzing was zoek): he's looking good!

Vanochtend tijdens het ontbijt hebben we de kinderen verteld dat papa kanker heeft. We hebben benadrukt dat de dokter papa helemaal beter gaat maken. We hebben de chemotherapie besproken en dat papa kaal wordt. We hebben ze voorgelezen uit 'Casper Chemo' om in kindertaal alles nogmaals uit te leggen. Samen hebben we een lijstje gemaakt wat we voor papa kunnen doen als hij zich niet zo lekker voelt; hij gaat stierlijk verwend worden!!
Toen ik ze vroeg of ze vragen hadden zei Fientje:"Ja, waar blijft mijn thee??". En zo is het ook, de dagelijkse dingen spelen een onvoorstelbaar belangrijke rol in ons gezin nu, die vormen de houvast voor de kinderen.

Nog even 2 praktische vragen. Allereerst iedereen leeft enorm met ons mee, ik kan niet zeggen hoeveel kracht en positieve energie dat geeft: DANK JULLIE WEL!!
Onze zomervakantie hebben we geannuleerd en we zouden graag een huisje huren in NL (max anderhalf uur van Amsterdam) voor de week na de 2e kuur: 8 tot 14 augustus. Ideeën heel welkom!
Tenslotte wil ik graag iedereen vragen niet zomaar langs te komen thuis, maar even sms-en of het uitkomt. Daan & ik zijn allebei behoorlijk moe en hebben de beperkte rust die we krijgen heel hard nodig. Thx.

x Astrid