Een kleine update van het front.
Daan had vannacht wederom bijna niet geslapen van de pijn. In overleg met de huisarts hebben we besloten hier niet mee verder te rommelen, want het wordt op deze manier een grote uitputtingsslag. En hij moet juist sterk en fit zijn om eventuele chemotherapie goed te kunnen doorstaan.
Onze huisarts heeft geregeld dat we direct in het AVL terecht konden rond de middag en toen startte de rollercoaster pas goed. Eerst een uitgebreid gesprek en onderzoek waarin werd vastgesteld dat we sowieso met kanker te maken hebben. De vraag is welk soort. Ter plekke werd elk onderzoek geregeld dat nodig is om tot een goede diagnose te komen: thoraxfoto, bioptie, echo's, plaatsen nierdrain om nier te ontlasten ivm pijn en bloedanalyse. Aan het einde van de middag is de diagnose zo goed als zeker kiemcelkanker en aansluitend hierop is Daan zelfs vanavond nog geopereerd. Hij ligt in het AVL nu. Morgen ct scan en hopelijk bespreken plan van aanpak (waarschijnlijk volgende week start chemotherapie).
Deze diagnose is binnen de mogelijkheden de beste uitkomst. Het is bijzonder goed te behandelen, het reageert direct op de chemotherapie.
De snelheid waarmee vandaag onderzoeken en acties elkaar afwisselden zijn onbeschrijflijk en zijn daarvoor de artsen onvoorstelbaar dankbaar. Dat we vandaag zo goed als zeker weten waar we mee te maken hebben en hoe de komende periode eruit zal gaan zien is een 'grote luxe', te bedenken dat we daar anders nog 2 weken op hadden moeten wachten en dus ook met het aanvangen van de behandeling.
Het is onwerkelijk en bizar dat dit nu gebeurt. We krijgen geen tijd om daarover na te denken en dat is maar goed ook. Er moet nu gehandeld worden en een hele hoop geregeld. Dat we het gaan fixen staat buiten kijf, daar twijfelen we geen van beiden aan. Daan moet zsm met zijn behandeling starten en de kinderen moeten heel goed begeleid gaan worden in deze periode. En het is overweldigend hoe iedereen klaar staat om ons daarin te ondersteunen...
We gaan t doen, no doubt!!
x Astrid
donderdag 7 juli 2011
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Lieve As en Daan,
BeantwoordenVerwijderenDit is niet normaal meer, weet niet wat ik moet schrijven....
Heel veel sterkte !!! En ook dit gaan jullie ook overwinnen, echt waar.
Veel liefs,
Floor