De hele week ben je aan het fantaseren over hoe je zal reageren stel dat je dat ongelooflijk bijzondere nieuws zou mogen krijgen. Hele feesten zijn de revue gepasseerd, vele kratten champagne zijn er in gedachten doorheen gegaan en de 'Black Eyed Peas' zouden optreden in de achtertuin.
En dan mag je daadwerkelijk dat onvoorstelbaar goede nieuws krijgen.... maar je staat zó stijf van de adrenaline en je hebt jezelf zó schrap gezet, dat alle emoties bevroren zijn. Dus geen hysterisch tuinfeest met een OD aan champagne en über coole band... maar onwerkelijkheid, verstandelijke euforie en stilte is wat ons voornamelijk treft. De emotionele ontlading moet allemaal nog komen.
Het is ongelooflijk dat na de diagnose van vorig jaar februari; 4 tumoren in mijn hoofd, 1 in mijn schouder, 1 in mijn bil, 1 in mijn zij, een aantal klieren in mijn hals, 1 in mijn bovenbeen, 1 op mijn dunne darm en 1 in mijn buikholte ik nu te horen heb mogen krijgen dat alles weg is. Zoals de arts zei:" ...dit zou 2 jaar geleden ondenkbaar zijn geweest..".
Het bijzondere van Yervoy is dat niet het medicijn zelf de tumoren aanvalt (zoals bij chemotherapie), maar dat het je eigen immuunsysteem triggert de tumoren te herkennen en op te ruimen. Dat betekent dat mijn eigen afweermechanisme de tumoren/kankercellen nu herkent en deze ALLEMAAL heeft opgeruimd. Een structurele oplossing dus (dat structurele geldt overigens niet voor alle mensen die op Ipi reageren). Maar mocht een tumor onverhoopt toch terug komen, dan heeft onderzoek uitgewezen dat patiënten vaak een 2e keer ook op Ipi reageren.
Over 4 weken heb ik weer scans (MRI hoofd & Pet/ct). Dat is standaard protocol, want bij de meeste patiënten kunnen ze niet bij de eerste scan al een conclusie trekken (Yervoy heeft tijd nodig om te gaan werken, resultaat vaak pas zichtbaar op scans na 16-20 weken). Ik heb dus veel geluk dat uit deze scan al een conclusie valt te trekken. Als die scans ook goed zijn, dan kunnen ze officieel zeggen dat ik genezen ben (voor nu) en kom ik in een 3 maandelijkse controle terecht.
Nu eerst even landen en de rust terug in huis krijgen, met z'n 5-jes helemaal niets doen. En helemaal niets voelt zo ongelooflijk groot!
x Astrid
zaterdag 4 juni 2011
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten