Sinds vanmiddag 15:00 uur ben ik weer heerlijk thuis en lig in mijn eigen bed! Wat een kado! Ongelooflijk veel dank voor alle kaarsjes, kaartjes en smsjes en niet te vergeten de mensen die ervoor zorgen dat ons gezin in deze dagen gewoon kan doordraaien. Wat voel je je daar sterk en gesteund door! Krijg oprecht iedere keer zoveel energie van al die lieve mensen!
Alles is heel goed gegaan en dit is lekker achter de rug. Moet wel nog steeds heel rustig aan doen en voel duidelijk dat ze het 'een en ander' hebben uitgespookt in mijn buik, maar wat is het fijn om weer thuis te zijn! Lig braaf in mijn bed (hoor nu een aantal mensen cynisch zuchten; maar kan echt niet heel veel meer dan in m'n bed liggen dus wees gerust!)
De kindjes waren heel blij dat ik weer thuis kwam en hadden bedacht dit te vieren met een groot slaapfeest. Binnen een half uur na thuiskomst lagen alle matrassen en beren uit het hele huis in de kamer van Fem...! Kon gelukkig meteen weer de rol van "van mama mag nooit wat" op me nemen en binnen een uur na thuiskomst was de feestvreugde bij de kids beduidend afgenomen...(en lagen de matrassen weer netjes waar ze hoorden!). Het is zóó fijn om weer bij ze te zijn!
De tumor hebben ze radicaal kunnen verwijderen door een stuk uit mijn dunne darm te halen. Ze hebben daarbij met de scope mijn buikholte en lever bekeken en verder niets verdachts gezien gelukkig. Mijn hb en ijzer waren nog steeds zeer laag na de operatie dus gister heb ik nog staal toegediend gekregen via het infuus. Vandaag was mijn ijzer aanzienlijk gestegen en waarschijnlijk is met het verwijderen van de tumor mijn lage hb opgelost.
Tien februari gaan we naar het AVL, daar hebben we een gesprek met onze internist en gaan we het Ipilimumab traject voorbereiden. Er moet minimaal 4 weken tussen de operatie en de 1e gift zitten. Een van de chirurgen vertelde dat een kennis van hem 8 jaar geleden met een melanoom met metastasen werd geconfronteerd met uitzaaiingen in z'n longen. Hij was een van de eerste mensen die mee deed aan de clinical trials voor ipilimumab en is nu al 8 jaar 'free of disease'. Dit soort succes verhalen horen we graag! Ben er klaar voor, we gaan t doen!
x Astrid
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
lieve as,
BeantwoordenVerwijderenHet is toch allemaal wat wat je moet doorstaan...en nog steeds zo sterk als eerst!! Hele grote pet af voor jou, hoor ( en natuurlijk ook voor Daan en je lieve kindjes )
Heerlijk om te lezen dat de operatie goed gegaan is...en er geen nieuwe dingen gevonden zijn ! Op naar de volgende weg, maar als ik je zo lees, hebben jullie daar alle vertrouwen in, dus dan komt dat zeker goed!
Alle liefs en geluk , XX Saskia
Dag lieve assie wat fijn dat je weer thuis in je bedje ligt, ben zo blij dat het goed is gegaan!!!!! Ik krijg een extreem goed gevoel bij van het verhaal van jouw chirurg. Jij gaat ook zo'n succesverhaal worden, twijfel er geen moment aan!!!!!! Dikke knuffel ook voor Daan en je prachtkids. XXXXXX
BeantwoordenVerwijderenDag Astrid,
BeantwoordenVerwijderenAl google-end (schrijf ik dat goed hihi) op je weblog terecht gekomen. Ik heb al het een en ander gelezen en kom beslist nog terug ;-) Ik ben maar even "volger" geworden.
DIEP RESPECT hoe je met alles wat op je pad komt weet om te gaan.
We zitten zelf ook middenin het melanoom gebeuren. Manlief heeft uitzaaiingen in beide longen (daarvoor reeds in zijn lymfeklieren) Wens je veel sterkte,liefde en warmte om je heen.
Lieve groet, Anita
http://anita-hersenspinsels.blogspot.com
Lieve Astrid,
BeantwoordenVerwijderenGeweldig dat je weer thuis bent bij Daan en de kinderen. Nu kun weer gaan voor het herstel.
Wij leven met jullie mee.
Liefs en sterkte Mieke en Theo