Klaar voor de ok

'Nog 2 nachtjes slapen en dan gaat mama uit logeren...' zoals de kinderen gezellig aftellen, '..bij de dokter' (papa fronst een wenkbrauw, maar besluit z'n kruit niet meteen te verschieten).
Afgelopen zondag hebben we de kinderen verteld dat ik naar het ziekenhuis ga en de dokter het laatste bultje eruit gaat halen. Daar moet ik 5 nachtjes logeren, niet gezellig, maar wel heel fijn dat het bultje straks weg is. Na deze uitleg werd er enigszins ongeduldig gevraagd:" ben je nu klaar, want ik wil nu ook eindelijk iets vertellen!"... Tja, iets meer empathie had niemand misstaan, maar ben heel blij dat het onderwerp hier geen zwaar leven leidt! Besef me dat als ze zo in het ziekenhuis langskomen het een en ander concreet voor ze zal worden, maar kinderen zijn flexibel en soms liggen mensen even in het ziekenhuis, dat hoort bij het leven.

Afgelopen donderdag kreeg ik in het AMC te horen dat mijn hb veel te laag is (5,0). Nog even werd er getwijfeld of er niet een bloedtransfusie gegeven moest worden. Krijg nu staalpillen en heb een ossehaas-dieet met rode wijn voorgeschreven gekregen...niet slecht! (ook Daan is zeer gelukkig met dit advies, eindelijk een fatsoenlijke maaltijd op tafel!).
De meningen zijn verdeeld over de oorzaak van dit lage hb, de ene arts denkt dat het de na weeen zijn van de chemotherapie (is als je mijn bloedwaarden bekijkt ook precies terug te herleiden) en de andere arts zegt dat de tumor in mijn buik de boosdoener is. In beide gevallen is het probleem binnenkort opgelost, ik slik staalpillen dus langzaam wordt mijn ijzertekort weer aangevuld en als de tumor het probleem is dan is dat aanstaande vrijdag hopelijk verholpen.

Was donderdag ook nog even langs de afdeling gelopen waar ik zal verblijven. Daar vroeg mijn assertieve vriendinnetje die mee was die dag naar t AMC:" wij willen graag een eenpersoonskamer, hoe werkt dat precies?" We kregen toen een hele preek dat dat i.e.g. zo niet werkte, logistiek.., veel patienten.., moeilijk.. etc. "maar wat is uw naam?" Toen ik mijn naam noemde veranderde haar toon; ze keek op haar papier en zei met een zeer meelevende blik:" oh, mevrouw Nollen, ja, u staat op de lijst..., geen enkel probleem, een eenpersoonskamer moet absoluut lukken!"..... Ik was duidelijk het meest sneue geval dat was aangemeld deze week....!!

Maar daar laat ik me niet door uit t veld slaan, gister zei mijn eigen internist uit het AVL nog letterlijk:" ..de tumor moet radicaal verwijderd worden door de chirurg, want u wordt curatief behandeld!"(genezend behandeld). Dat wisten we natuurlijk al, maar kan het niet vaak genoeg horen!

De woorden die ik de afgelopen 2 weken het meest gebruikt heb zijn:" Oh mijn lieve God, wat zijn er toch een hoop bijzondere mensen.." Wij worden omringd door lieve mensen, lieve woorden en lieve gedachten. Als het iets minder goed gaat in je leven besef je je temeer hoe rijk je werkelijk bent en dat maakt het 'minder goede' ineens heel relatief..

x Astrid