Actie

Na beetje zeuren en beetje duwen is het gelukt om alle onderzoeken, gesprekken en de 1e chemo in te plannen voor volgende week. Dinsdag heb ik de CT scan, donderdag 13:15 uur intake gesprek met verpleegkundige die chemo gaat toedienen, 14:00 uur evaluatie met arts van CT scan en bespreken wat te verwachten van chemotherapie, 14:45 uur wordt de chemo gegeven. Zij dachten waarschijnlijk:"mevrouw wil een strak schema, well here it is!".

Vanmiddag heb ik telefonisch al het gesprek gehad met de nurse practitioner over eventuele bijwerkingen, gang van zaken tijdens behandeling en vervolg afspraken.

Wat is het toch goed geregeld hier in dit ziekenhuis, de mensen zijn er efficiënt, zijn, indien mogelijk, bereid dingen op korte termijn voor je uit te zoeken en stuk voor stuk begaan, maar zonder medelijden (Ik haat medelijden!).
Zoals Arthur Japin het verschil tussen medeleven en medelijden in zijn roman 'De Overgave' interessant heeft beschreven:
"Misschien dat medeleven het verdriet kan verzachten, medelijden maakt het alleen maar erger. Ik heb geen hoge pet op van mensen die je willen troosten. Best mogelijk dat andermans ellende je echt raakt, maar dan toch vooral vanwege het idee dat hun zoiets soortgelijks zou kunnen overkomen en hoe zij zich daaronder zouden voelen. Dit is niet hetzelfde als je verplaatsen in een ander, eerder het tegenovergestelde. Het gaat sommigen nou eenmaal makkelijker af de situatie op zichzelf te betrekken en zich voor te stellen welk effect die op hun eigen leven zou hebben dan het gevoel van de ongelukkige te doorgronden en daarop te reageren."

De woorden van een verbitterde en beschadigde hoofdpersoon, maar het beschrijft, op welliswaar onsubtiele wijze, mooi het nuance verschil tussen beide.

Even terug naar de dagelijkse gang van zaken hier in huize Nollen. Gister liep Fientje wat zoekend door de kamer en vroeg aan mij:" mam, weet jij soms waar m'n goeie oren zijn?" Ik draai mij vragend naar haar om en vraag haar wat ze precies bedoelt. Fientje herhaalt:"m'n goeie oren, waar liggen die?" Nog steeds begrijp ik er niets van en vraag haar voorzichtig:"hoezo?" Fientje:"nou, juf zei dat ik morgen mijn goeie oren mee naar school moet nemen!"

x Astrid