Bij het krijgen van de diagnose "kanker met uitzaaiingen" krijg je veel meer op je bord dan de kanker alleen. (Bij het teruglezen van deze zin schrik ik van de grofheid van de gebruikte woorden. Ik realiseer me dat dat komt door het akelige woord kanker, maar daar is nu eenmaal geen zoet synoniem voor helaas. Wie weet klinkt het over 50 jaar als het woord "tering" nu; een lelijk woord zonder de emotionele lading die het ongetwijfeld 100 jaar geleden wel had?)
Maar even terug naar wat je er allemaal bij "kado" krijgt, het lijkt soms oprecht wel uitverkoop; 5 voor de prijs van 1. Je hele leven staat ongevraagd op pauze (en misschien wel definitief) en dat in een fase waarin het leven gedomineerd wordt door de vaart waarin mijn generatie dat nou eenmaal leeft. Je wilt niet afremmen, want dan geef je toe aan de kanker (daar is die weer, het klinkt nog steeds ongezellig) en opbouwen, kenmerk van de levensfase waarin we zitten, zit nou eenmaal in je systeem.
Maar of je het nu wilt of niet, je leven is veranderd, je prioriteiten zijn bijgesteld en vooral de doelstelling heeft een andere betekenis en invulling gekregen. Laatst noemde iemand het 'ongewild loslaten en herindelen van bepaalde aspecten van je leven' een soort rouwproces waar je doorheen moet en dat herken ik in bepaalde opzichten wel. Het gooit in elk geval de hele gevestigde orde op z'n kop, alles moet een nieuwe balans vinden en dat kost veel energie.
Tegelijkertijd kan ik ook de uitdaging zien in hetgeen hierdoor op mijn pad is gekomen, je hebt het nou eenmaal niet voor het zeggen in het leven en moet er wat moois van maken, no matter what.
x Astrid
dinsdag 27 juli 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
wat heb ik toch een respect voor jou en op de manier hoe je hierin staat!
BeantwoordenVerwijderenEen voorbeeld voor heel veel anderen.
Kus, Sas