Zomaar

Dit weekend weer een besef momentje van hoe gelukkig vriendschappen je kunnen maken. Daar hoef je elkaar niet eens frequent voor te zien, daar zijn geen woorden voor nodig, dat is een heel intens gevoel dat er altijd is en zal zijn, no matter what. Het is een bijzonder rijk gevoel!

We hebben voor volgende week maandag toch een extra gesprek ingepland met onze "regisseur" uit de Daniel den Hoed. We hebben wat vragen ten aanzien van de systeem therapie. (De therapie die gevolgd gaat worden als de situatie verslechterd). Het voelt toch ergens oncomfortabel om te "wachten" tot zich nieuwe tumoren aandienen. Neem voor m'n gevoel liever nu actie, loop liever op eventuele feiten vooruit, dan er straks achteraan. Deze arts kan ons daarin heel goed adviseren.

Afgelopen weekend nog even hard geconfronteerd met kinderen en hun directheid. Ik was Iep aan het uitlaten in de buurt en daar waren veel kids aan het spelen op straat. Ik sta met een aantal kindjes te kletsen als een oud klasgenootje van Femmetje opeens roept:" hé, jij lijkt op de moeder van Fem.." Ik bevestig haar waarneming, waarop ze eraan toevoegt: " hè, maar jij bent toch ziek...ja, jij hebt kanker, dat heb ik van mijn moeder gehoord". Ik stond aan de grond genageld en zag 8 paar kinderogen mij geschrokken en nieuwsgierig aankijken. Ik was letterlijk mijn tekst kwijt en heb half stotterend nog een hele stomme grap proberen te maken over een fiets die op straat lag, vervolgens Iep op zijn buik over het asfalt gesleept, want ik wilde heel graag, heel snel naar huis. Daar kon ik alleen maar denken:" Godzijdank waren hier mijn kinderen niet bij...". Ik voelde me boos en verdrietig, niet op het meisje, maar wel op haar moeder, als je graag zo open wilt zijn naar je kind (wat moet dit kind met deze info anyway??), vermeld dan ajb ook even hoe je daar discreet mee omgaat.

Dus wederom een oproep naar iedereen, wees alsjeblieft voorzichtig met wat je je kinderen vertelt (en alert op wat ze kunnen opvangen). Wij hebben onze kinderen verteld dat er een paar zieke bultjes bij mama zijn gevonden en weggehaald. Om de paar maanden maakt de dokter foto's om zeker te weten dat de bultjes wegblijven. De bultjes zijn gekomen doordat ik me vroeger niet genoeg heb ingesmeerd met zonnebrandcrème, maar als je je altijd goed insmeert is de zon een feestje. Wij gebruiken het woord kanker niet. De kinderen zitten bijzonder goed in hun vel (mede doordat onze directe omgeving wel heel voorzichtig en bedachtzaam is met communiseren naar hun kinderen) en zijn niet tot nauwelijks bezig met de "bultjes van mama", dit willen we heel graag zo houden zoals jullie kunnen begrijpen.

Verder zeg ik, lang leve de Corona-tjes, zal volgende week meteen even informeren of deze ook ergens een medicinale werking hebben, want die rode wijn is echt niet te doen in dit weer!

x Astrid