De laatste chemokuur is achter de rug; 28 zakken gif verdeeld over 20 dagen verspreid over 10 weken.
Toen het laatste infuus eruit gehaald werd vloeide er toch wat tranen; het is voorbij, het is eindelijk voorbij..
Heel voorzichtig spiek ik even door mijn wimpers en ik zie daar een gezin staan wat in geen enkel opzicht meer lijkt op dat gezin van 21 maanden geleden. Voel een intense brok in mijn keel en kan het wel uitschreeuwen van verdriet, pijn en boosheid. Alsof ik het opeens allemaal mag voelen.
Maar dat is niet het enige wat ik voel, ik voel ook ongelooflijk veel trots en bewondering voor Daan en onze kinderen. De kinderen zijn ongelooflijk stoer en sterk gebleven, buigen steeds mee met de wind die waait; passen zich aan en gaan weer door. Ze hebben in hun jonge leventje al zo verschrikkelijk veel bereikt en bewezen, ik ben diep van ze onder de indruk en ze verdienen wat mij betreft alle 3 de ultieme hoofdprijs!
Daan heeft de afgelopen tien hel-weken doorstaan zonder ook maar 1x een zucht te slaken. In stilte en in zijn eigen cocon. Vanmiddag ging de deur weer open en hij is meteen vertrokken naar een feestje!
De kinderen hebben, in tegenstelling tot ons volwassenen, de 4 kuren volledig onafhankelijk van elkaar beleefd. Zij overzien niet het geheel van een behandeling en kunnen daardoor niet anticiperen op ziek zijn, beter voelen, weer ziek zijn etc.. Daardoor verrast het ze iedere keer weer opnieuw ondanks de uitleg vooraf (zien is pas geloven/begrijpen). Dat maakte dat iedere chemoweek als een opzichzelfstaande gebeurtenis werd ervaren en de emoties dus ook steeds opnieuw en als nieuw werden beleefd.
Vanmiddag hebben we met z'n 5-ven alles concreet afgesloten met veel Jip & Janneke champagne en het hele Appie borrel arsenaal! Het was een heerlijk feest!
Over 3 weken krijgt Daan een ct scan om de situatie opnieuw in kaart te brengen. De arts is bijzonder positief en maakt zich geen zorgen. Wij dus ook niet.
Mijn scans hebben ook een kleine promotie ondergaan; er zit vanaf nu 3 maanden tussen de scans!
Helaas hebben nu de eerste patiƫnten in NL te horen gekregen dat ze geen Yervoy voorgeschreven krijgen. De oncologen vechten voor het medicijn en zijn in conclaaf met diverse partijen om op zeer korte termijn tot een voorlopige oplossing te komen.
x Astrid
vrijdag 16 september 2011
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Ondanks - of misschien wel dankzij - de turbulentie: wat een prachtig gezin. Ik ben blij voor je.
BeantwoordenVerwijderenLeonie
Nog steeds de mooiste foto die ooit van dit gezin gemaakt is x iemand die dit moment nog herinnert
BeantwoordenVerwijderen