Net vers terug uit Rotterdam en mijn hoofd tolt nog na van het gesprek en alle afwegingen.
Kort samengevat komt het nu hier op neer: we willen ongeacht de uitslag van de scans beginnen met medicatie, in dit geval een aantal chemokuren. Deze chemo's hebben voor de meeste patienten nauwelijks bijwerkingen. Mocht de chemokuur aanslaan (response rate is laag, 15%) dan gaan we ermee door. Mocht de chemo niets doen dan opent dat de deur naar het veelbelovende medicijn (Ipilimumab). We gaan nu terug naar het NKI-AVL, want daar loopt het "compassionate use program" voor dit medicijn en daar gaan we hopelijk deze week nog om de tafel zitten om alles door te spreken en eventueel voor te bereiden. De discussie is nog wel wat te doen als de scans stabiel zijn, want de 3 plekjes die ik heb zijn niet tot nauwelijks meetbaar. Maar t belangrijkste is dat alles in beweging is en dat we dus de voorbereidingen grotendeels al getroffen hebben voor de scans. Dat geeft een rustig gevoel.
Ook hebben we het gehad over een alternatief als deze medicijnen voor mij niet werken en er zijn verschillende goede alternatieven. Zoals als de arts zei:" de clinical trials ten aanzien van melanomen met metastasen zijn op dit moment booming".
Ik ben vol goede moed en de artsen dankbaar dat ze allemaal zo meedenken en meewerken.
x Astrid
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Nog heel wat wegen in te slaan dus, dat klinkt goed As! We bellen!! XMOON
BeantwoordenVerwijderenHoi Astrid,
BeantwoordenVerwijderenWat fijn zo een helder gesprek!, wat fijn dat ik jullie weer in de straat zie! Wilde morgen (vrijdag) langs komen, ik loop er even langs. ben blij dat jullie huis verkocht is, nu lekker aan het werk aan het nieuwe huis, heerlijk, ben benieuwd om jullie niuwe huis te zien!
Wat geweldig de gay parade, en dat je job op de foto had!, ik zie hem niet voor ogen met een roze string aan.... misschien volgend jaar de wonderen zijn de wereld niet uit... heerlijk alle fotos van de vakantie, de karren van school en de verhalen die wat betreft de kinderen oh oh oh zooooooooooo herkenbaar, heerlijk je verwoordt het zo goed.
Liefs,
Quirine