Gister rond de lunch waren we weer thuis. Voel me wat gehavend (snee in mijn bil, heup, arm en hals), maar heel fit. Nu koffers aan het pakken en gaan zo lekker vertrekken, wat een feest! En wat een cadeau dat alle foute plekjes weg zijn. Dat geeft even wat ruimte in je hoofd. Met die ruimte komt ook af en toe de kwetsbaarheid naar boven. De kwestbaarheid van de rust die we nu hebben. Ik vind het soms moeilijk om te accepteren dat ik geen idee heb of ik er volgend jaar pasen nog bij mag zijn.
He, wat klinkt dat depressief, natuurlijk ben ik er volgend jaar pasen nog bij! Daarbij zou de familie de Heer met een groot paaseieren overschot zitten als deze paashaas er niet meer is om die eieren te zoeken! (Ja, Val, ik ben nog steeds beter in zoeken dan jij!!)
Wij gaan vertrekken naar het land van de latte's, pesto's en vino rosso's!
Zalig pasen!
x Astrid
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.
BeantwoordenVerwijderenGeniet van jullie italiaans tripje :) !!!
BeantwoordenVerwijderenNatuurlijk ben jij volgende pasen erbij om al die chocoladehazen op te eten, eieren te zoeken en te schilderen...
tot snel !!
Kussie Sas
You and your family certainly deserve a great (molto bene) vacation after these very trying weeks.
BeantwoordenVerwijderenAll the best and keep up the good fight. You can be sure that we (and a lot of others!) are supporting you to the best of our abilities.
PS: do you know that black labs are the most popular of the purebreds in the USA?
Love, AnJa D