Opladen in Amsterdam

Inmiddels zitten Daan & ik met zn tweetjes in Amsterdam. Alles laten bezinken, aan t opladen, veel aan het huilen en ook steeds meer aan het lachen. Moet eerlijk zeggen dat de uitslag van afgelopen donderdag als donderslag bij heldere hemel kwam. Dit hadden we niet tot een van de mogelijkheden gerekend. Ook de chirurg zei dat het ongelooflijk veel pech is. Je ziet bij niet veel vormen van kanker dat het zich niet eerst via de lymfen verspreidt. Daarbij was de kans zo verschrikkelijk klein dat ik met mijn melanoom uberhaupt met metastasen te maken zou krijgen. Maar ja, dat is dus even heel hard schakelen naar een nieuwe uitgangssituatie en dat zijn we hier in Amsterdam aan het doen.

We zijn aan het bellen geslagen, met iedereen die maar een link kan hebben met medici in binnen en buitenland die veel expertise hebben tav dit onderwerp. Ons belteam wordt aangevoerd door Brechje (mijn super schoonzusje) die vanmiddag de eerste belafspraak heeft met iemand uit NY. We willen deze week in kaart gaan brengen wat de verschillende mogelijkheden zijn en gesprekken hebben met zoveel mogelijk deskundigen. Zodoende kunnen we volgende week (als onze artsen van het AVL weer aanwezig zijn) ook een plan B, C en D maken.

Afgelopen vrijdag hebben we zelf alle scans en foto's van het AVL naar het VU medisch centrum gebracht want zij zullen mij zeer waarschijnlijk gaan bestralen. De VU heeft nog preciezere apparatuur, want 1 plekje in mijn hoofd zit een halve cm naast mijn oogzenuw. Hopelijk gaat dit komende of anders volgende week gebeuren.

We krijgen het vertrouwen weer terug, er zijn heel veel mogelijkheden en we gaan ze allemaal uitwerken en bekijken of het een optie is. Het gaat nogsteeds helemaal goed komen, echt waar! We gaan er voor, tot t graatje als t moet, maar we gaan winnen!

En zelf Fokke & Sukke willen helpen:



Keep smiling!
x Astrid